IMM 2001

Nu, de eerste foto's zijn ingescanned en de tweede serie laat nog even op zich wachten, omdat het rolletje nog niet vol is.
15-06-2001 - de tweede serie is ook klaar. Echter de pagina wordt wat groot, dus binnenkort knip ik hem in stukjes.

Hier is de tweede aanzet:
 

Vertrek Horst donderdag 31 mei 2001 op het onmenselijke tijdstip van half 7.

Gelukkig stelde Annemie voor om te rijden (het eerste stuk) zodat ik nog bij kon komen van mijn gebrek aan slaap.
Nu heb ik toch niet zoveel foto's van Annemie in een Mini dus hierbij heb ik d'r toch in mijn favoriete pose :-)

Na een flink stuk rijden, kwamen we in de middag aan in de buurt van  Frankfurt am Main, alwaar we geluncht hebben. Nu kwamen we daar Uwe Lieske tegen, mede mini friend. Uwe en vrouw gingen ook even eten, dus even een foto van zijn mini met caravan en weer verder.

De volgende dag hoorden we dat Uwe enige tijd later een ernstig ongeluk had gehad, en bleek dit de laatste foto te zijn van Uwe's auto met caravan.
Auto & caravan over de kop, en alles "Total Schaden" zoals ze dat in Duitsland kunnen zeggen.

's Avonds terecht gekomen in het een of andere gehucht wat grensde aan de INN (lokaal riviertje), wat in de buurt lag van Oostenrijk. Bij een avondwandeling bleek dit tegen Oostenrijk te liggen, en de brug waarover we aan het wandelen waren kwam uit in Oostenrijk. Ach, je maakt wat mee op vakantie, nietwaar?

Natuurlijk nog een mooi vergezicht geschoten, van het naburige Oostenrijkse plaatsje:

Na, daags erna genoten te hebben van een goed ontbijt met pijp, (ja, er zijn nog mensen die dat roken in eetgelegenheden waar andere mensen zitten te eten) werd het weer tijd om verder uit te waaien en door te rijden naar Pettenbach. Even de autobahnsticker tegen de ruit plakken en voilla.

Een uur of 10 konden ook wij het terein oprijden. Of was het zeilen. Het water kwam af en toe met bakken uit de lucht. Zo erg dat we niet eens meer normaal konden rijden, maarja, wij zijn ook maar nederlanders, niets gewend qua regen!!

Een uurtje later en enkele keren schuilen voor de regen hadden ook wij de tent staan. Nog effe wat overleg met de andere minifriends, ja, er waren er donderdag al een paar aangekomen, en die hadden in het donker maar hun tenten opgezet, echter, ietwat op de foute plaats, maar och, dat kon (onze) pret niet drukken. De Duitsers die langs ons lagen hadden er iets meer moeite mee, dus vielen er enkele "kleine discussies" zoals ze dat noemen. Nu ja, een goeie buur is beter als een verre vriend nietwaar?

Een rondwandeling over het langzaam vullende terein, leerde ons, dat de leem de hoeveelheden auto's en regen niet echt goed kon verwerken.

Slipperdeslipperdeslip, vroem, spatter, daar reed weer een mini. Ook de landeigenaar zag dit in, dus werden er enkele wagens houtsnippers (of was het versnipperd bouwafval) geregeld en uitgereden over de wegen op het terein.

Gelukkig voor ons hielp dit een klein beetje.

's Avonds, na al dat campeergeweld en regen kwamen ook de rest van de Harderwijker minifriends aan. Deze hadden in het Hotel bij Uwe overnacht (die een nachtje in het ziekenhuis moest doorbrengen vanwege diverse kneuzingen). Ze waren om ongeveer 6 uur aangereden (ja ik ben Limburger, ik zeg aangereden, niet vertrokken) en nog net voor het donker aangekomen, zodat zonder bijzonder inspanning tijdens de schemering de tenten nog opgezet konden worden.

Het blubber gehalte liep ook langzaam op. Zie de volgende foto maar:

Lekker vol in de blubber.

BEGIN IMM

zaterdag

De dag erop begon goed Lekker weer en de helicopter was aangekomen, dus informeren naar de prijzen en we konden met z'n drietjes een "priverondvlucht" maken. Gezellie toch?

Docje (met videocamera) voorin, en Annemie en ik achterin. (wat zijn helicopters groot van een afstand, maar als ik met mijn 1.97m in ga zitten zijn ze toch echt kleiner dan een mini!)

Docje -de gelukkige-

Natuurlijk was er meer te zien dan alleen Harm, dus ook maar een paar foto's van het terein geschoten.

Dit was "ons" stukje van de camping. Ik stond tussen de Duitsers, de Belgen en de Luxemburgers, en de verlate Minifriends nog redelijk bij elkaar. Echter moesten de auto's er nog uit kunnen, dus was het niet zo makkelijk om de Partytent nog op te zetten, dus die lieten we maar ingepakt. Volgend jaar weer beter weer :-)

Dit is dan een plaatje van het hele terein met rechtsboven het "gebouw" van de campingeigenaar en linksboven de ingang.

Nog een ander plaatje maar nu rechtsonder de ingang en linksboven de plek van de minifriends.

Na de vlucht weer tijd voor een rondwandeling. Eens kijken wat voor leuke mini's er nog bijgekomen waren.

Helaas voor mij, niet echt veel leuke en aparte mini's. Deze was wel aardig, Een 3deurs mini. Lekker makkelijk met in en uitladen. Waarom zou toch iedereen een vannetje willen als ze dit kunnen hebben???

De mini-tap (achteraan) en de mini-bar (vooraan) met champagne.

Nog een keer een sfeerfoto van de IMM, zo gezellig is het nu eenmaal :-)

Zoals de echte campeergasten zeggen "ik ben niet zo'n kampeerder, geef mij maar een warm hotelletje" gingen we bijna elke dag eten in het restaurant van de camping. De huisslang (die af en toe bewoog) vond Richard wel interessant, dus die werd op de foto gezet.

Na weer een wandelingetje over het terrein, toch eens verder gekeken, en het terrein afgelopen. Op de parkeerplaats voor de gasten zagen we de volgende mini

Erg leuk fietsenrekje, nietwaar?

Toen we vervolgens weer (ja, weer) gingen eten, kwamen we onderweg naar het restaurant nog een busje tegen. Daar we een eigen Freddy in de club hebben, moest dit toch weer op de foto gezet worden

Is het geen schatje. Nee dames, helaas, deze jongen is al vergeven.

Eindelijk in het restaurant aangekomen, toch eens een bord eten opgezocht. Daar het eten even op zich liet wachten (9 personen is ook erg veel, nietwaar?) gaf dit de volgende sfeerfoto.

Freddy echter, begon steeds meer en meer gewend de raken aan al die aandacht. We probeerde hem met twee man sterk in toom te houden, maar zie het resultaat, het mocht niet lukken.

's Avonds in de feestent (ja, we deden ook wat anders als eten) was het dan ook weer danig raak. We waren te gast in Oostenrijk, dus de Oostenrijkse klederdracht moest gezien worden. Volgend jaar de schotten. Zouden die ook in klederdracht zijn?

De Minifriends Harderwijk hebben nog al wat afwijkingen. Freddy hebben we al ontmoet, maar Marjolein heeft het ook danig te pakken. Alles, keukenrol, portemonee, als het maar een tijgetje logo heeft wordt het gekocht.
Omdat het nogal koud was buiten, werden de truien opgezocht. Binnen in de feesttent was het wat warmer dus de trui kon weer uit. Iemand had een tijgetje trui aan, en toen die 3 seconden op tafel lag, omdat het zo warm was, werd ie in beslag genomen door de familie Smit/Kampman.

Trots als een pauw natuurlijk.

Toen de avond langzaam aan het vorderen was, werden de 5 mooiste vrouwen het podium opgeroepen. Nu was de helft Nederlands (wil dit wat zeggen over de Nederlandse dames?). Deze vrouwen mochten zichzelf nog aantrekkelijker maken op het liedje van Tom Jones:

Sex bomb

Natuurlijk zijn ook de mini vrienden in het algemeen geemancipeerd, dus werd er danig geklaagd waarom er alleen maar vrouwen het podium op mochten. Alle regeltjes werden doorgesproken, maar het mocht niet baten. Mannen mochten niet op het podium.
De slimme lezers onder ons zien nu natuurlijk wel dat onderstaande personen het niet lang uithielden op het podium.

Na een publieke verkiezing werden alle 5 de dames tot Miss Mini van het jaar gekozen, en kregen ze als prijs een pul bier.

Deze moest dan wel ter plekke verwerkt worden. Dit bleek niet echt zo'n probleem te zijn. De winnaar kreeg nog een extra applaus.

Toen Doc erachter kwam, dat je door sexy te doen iets kon krijgen, was het snel bekeken.

De broek werd uitgetrokken en de briefjes vlogen binnen.

Toen was het bijna 12 uur. Iedereen nieuwsgierig naar het vuurwerk wat komen zou. Inderdaad, er was vuurwerk buiten de tent, maar IN de tent ook. Men had het publiek bereid gevonden van die sterrenflitsers te kopen, om die vervolgens om 00:00 aan te stoken.

Het resultaat mocht er wel zijn, maar haalde het niet met het eichte vuurwerk, dus de tent stroomde alsnog halfleeg.

Natuurlijk waren er nog minifriends die niet genoeg aandacht hadden gehad, dus hier onze Bart.

Wiegend op een lief liedje met een vuurtje in zijn hand.

ZONDAG

Zondagmorgen hadden we ontbijt geboekt inclusief mok. Dus ook wij om een uur of half 9 in de rij gaan staan voor ons ontbijt. Echter, deze keer was het niet zo goed geregeld als in Zwitserland, waar ze 1700 maaltijden in een uur serveerden. We moesten een dik uur wachten op ons ontbijt en toen was de thee al op. een herhalingsronde voor de koffie zat er ook niet goed in. Dus een slechte opstarter voor deze dag.
Toen het ook nog niet lekker warm werd ging de zin er bij mij wel een beetje af.
We wilde ons op gaan warmen in een cafe in de buurt dus de CD van Oostenrijk aan Carin gevoerd en een café opgezocht.

We kwamen dus midden in de rimboe op een berg uit, dus ook dat was niet zo'n success.

Na op het gammele bergpad de autos gedraait te hebben, reden we voorbij een uitkijkpost. Natuurlijk moest gekeken worden of die werkte.

Sterker nog, de uitkijktoren werkte in diverse richtingen.

Een uurtje later toch nog een café gevonden en ons opgewarmd. Via een omweg terug naar de camping.

Daar staan ze dan, de dappere minifriendsharderwijk. In een stukje ongerept Oostenrijk.

Om 15:00 uur in de feesttent werden er wat prijzen uitgereikt, onder andere de MINI die verloot werd, maar ook het geldbedrag dat voor Uwe ingezameld was. Dus namens Uwe heel de tent en de rest van de minibevolking bedankt voor de (financiele) steun en medeleven.
Om 16:00 uur vonden we het wel welletjes, en was het niet veel warmer geworden, dus werd het besluit genomen in te pakken (alleen Annemie en ik) en te vertrekken richting Duitsland. De tent inpakken en wegwezen. Natuurlijk nog even een foto van mijn modderige mini.

Ik was toe aan een warme royale douche en een lekker zacht en warm bed. Om 17:30 vertrokken we en om 20:00 kwamen we aan in Worth am Donau.

Nog een laatste foto van Oostenrijk, het uitzicht vanaf de weg bij de camping

Maandag

De dag erop, pinkstermaandag, was het heel erg rustig op de weg in Duitsland, maar mijn toestand werd steeds slechter. In de tijd dat Annemie reed, was ik al twee keer in slaap gevallen. Toen we in Horst weer aankwamen, was ik dermate moe dat uitpakken niet echt op mijn planning stond.
Tijdens het uitpakken viel nog eens op hoeveel modder er wel niet op de auto zat.

Het komt niet zo goed over op de foto, maar om het nog een keer te benadrukken, hier onze schoenen.

Dinsdag kwam ik erachter wat de oorzaak was. Een heel stevige verkoudheid had zich aangemeld en liet goed van zich merken. De normale opmerking van "uitgerust tijdens de vakantie" was niet echt van toepassing.

Al met al, een leuke IMM, ietwat tegenslagen, het ongeluk van Uwe, het weer, en wat weinig specials. Ik had wat meer verwacht.

Aldus de voorlopige IMM 2001. Op naar Schotland --> IMM 2002.